Unfaithful (2002) OCR 23.976 fps runtime 02:03:38
ข้างนอกลมแรงจัง
ไม่ใช่อันที่ยิงกันนะ
ไม่หรอกครับแม่
พ่อ ดูว่าผมทำอะไรได้
ผมฝึกเอาเอง
- เยี่ยมมาก เจ้าหนู - เจ๋ง
คุณใส่เสื้อกลับตะเข็บ
ผมรู้แล้ว คณไม่ชอบหรือไง
ไปสอนลูกอะไรอย่างนั้น
เปล่า ลูกเรียนรู้เอง
- ชาร์ลี ลูกแปรงฟันหรือยัง - แปรงแล้ว
- ชาร์ลี - ผมแปรงแล้ว
- ดูนี่สิ คอน - เร็วเข้า แม่เอาจริงนะ
แม่นี่ ทำผมหัวปั่นอยู่เรื่อย
จำได้มั้ยที่คุณห้ามผม ซื้อหุ้นออมนิเดล
- จำราคาได้มั้ยว่าเท่าไหร่ - 150 เหรอ
เฉียด 61
- ผมแปรงเอง - ไม่ แม่แปรงให้
รู้มั้ย ตอนนี้เท่าไหร่
- พูด "อี" - อี
- เดาสิ คอน - เอ๊ดเวิร์ด ฉันไม่รู้
- เอาล่ะ บ้วนน้ำ - 74
บ้วนดีๆ แล้วฉี่ซะ
74 ผมน่าจะซื้อ แย่จริง
- ก็ซื้อสิ - ช้าไป คอน สายไปแล้ว
ยกที่นั่งขึ้น
อย่าลืมเอาลงด้วย
ตอนฉี่เสร็จ
- ต้องขนไปหมดนี่เลยหรือ - แม่ เขาไม่ใส่หมวกติงต๊องกันแล้ว
- ลูกไง ลูกไม่ติงต๊องด้วย - ผมดูเป็นไง
หล่อมาก
รักคุณ โอเค ไปเถอะ
มาเถอะ
คุณไม่น่าเข้าเมืองเลยวันนี้
ฉันมีงานประมูล แล้ววันเกิดใครนะ ใกล้จะถึง
เสื้อยืดของลาเทรล สปรีเวลนะแม่ อย่าลืมล่ะ
- อยู่ทีมแยงกี้ใช่มั้ย - แม่นี่ ทำผมหัวปั่นอยู่เรื่อย
คุณทำให้ลูกหัวปั่น
อื้อฮือ
แท็กซี่ บ้าเอ๊ย
แท็กซี่
ขอโทษที
ขอโทษค่ะ
ผมจะเก็บของให้
แท็กซี่ แท็กซี่
หนังสือผม
- ช่วยเรียกแท็กซี่ให้ฉันได้มั้ย - ได้สิ
- ฉันเฝ้าหนังสือให้ - ขอบคุณ
- วันซวยเรื่องแท็กซี่ - ลมแรงจัง
ใช่ คุณเหมือนถูกยิงร่วงเลย
ถ้าคุณกระพือแขน ป่านนี้ถึงบ้านแล้ว
ฉันจะจำไว้คราวหน้า
- แย่จัง - ฉันรู้
นี่แน่ะ ผมอยู่บนนี้ ตรงกระกางต้นไม้
ผมจะหาพลาสเตอร์ยามาให้
ยึดอะไรไว้ อย่าปลิวไปล่ะ
หรือคุณจะขึ้นมา ล้างแผลก็ได้นะ
มาน่า
ผมไม่ใช่ฆาตกรมือขวานหรอก
พับผ่าสิ
"เสีย"
ลิฟต์เฮงซวย
อีกแค่ชั้นเดียว
- ห้องรกหน่อยนะ - คุณเป็นนักเขียนหรือ
ผมค้าหนังสือ
ห้องน้ำอยู่ทางนั้น ซ้ายมือ
ไปเลย มีตู้ยาอยู่ในนั้น
คุณจะแอบดูใบสั่งยาผมก็ได้
ฮัลโหล
- ผมชงชาให้ - ขอบคุณ
- นักมวยเหรอ - เคยต่อยตอนเด็กๆ
ที่นี่น่าทึ่งจริง
- ไม่ใช่ของผมหรอก - ไม่ใช่เหรอ
เจ้าของเป็นเพื่อนกัน เป็นช่างปั้นอยู่ที่ปารีส
ก็เลยลงตัว เราได้อยู่นี่ ผมกับหนังสือน่ะ
ขอใช้โทรศัพท์หน่อยนะ ต้องโทรกลับบ้านน่ะ
เชิญเลย โทรศัพท์อยู่หลังคุณ
ขอบคุณ
กลอเรีย ฉันเอง
ดี ดี ชาร์ลีเป็นไง
สวัสดีลูก ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง
เหรอ ตอนไหนดีที่สุด
เชื่อมั้ย ว่าแม่ตกรถไฟด้วยละ
น้ำแข็ง
อีก 1 ชั่วโมงจ้ะ
ลูกเริ่มทำการบ้านได้แล้ว
สัญญาว่าจะเล่าให้ฟังตอนเจอลูก รักลูกจ้ะ บาย
ชาร์ลีลูกชายฉัน 8 ขวบ จะ 9 อาทิตย์หน้า
ผมพอล มาร์เทล จะ 28 กรกฎาฯ นี้
ฉันคอนสแตนซ์ และฉันสายแล้ว ฉันต้องไปแล้ว
หยิบหนังสือไปเล่มนึงสิ
ไม่ ฉัน ฉันไม่ ฉันไม่...
ได้สิคุณ ที่ระลึก
ไปทางเดิมน่ะ เหมือนเมื่อตะกี้นี้
ก็ได้
ไปเรื่อยๆ หยุด
เลี้ยวขวา
ไม่ ขวา
เอาละ ชั้น 2 จากข้างบน...
หยิบเล่มที่ 4 จากซ้ายมือ
ได้ยัง
- คิดว่าใช่ - เปิดหน้า 23
"ดื่มไวน์สิ นี่คือชีวิตนิรันดร์"
"เป็นทั้งหมดที่เยาว์วัยมอบให้คุณ"
"นี่เป็นฤดูแห่งไวน์ กุหลาบ และสหายผู้เมามาย"
"จงมีความสุขกับห้วงเวลานี้"
"วาระนี้คือชีวิตของคุณ"
ฉันต้องไปแล้ว ขอบคุณ
- หาทางออกได้มั้ย - คิดว่าได้
นั่นห้องนอนผม
ยินดีที่ได้พบคุณ คอนสแตนซ์
กลับมาล่ะ ถ้าอยากได้หนังสือ หรือการเยียวยา
- หวัดดี กลอเรีย - หวัดดี
- ไม่ได้ดูทีวีอยู่ใช่มั้ย - กำลังจะปิดอยู่แล้ว
แหงล่ะ
- วันนี้ลมพัดฉันล้มล่ะ - เหรอ
เป็นไรเปล่า เอาอะไรมั้ย
- ยี้ แม่ต่อยกับใครมาเหรอ - เปล่า แม่แค่หกล้ม
- เจ็บมั้ย - นิดหน่อย
- เจ๋ง - ลูกจะไปไหน
- ไปเอากล้อง - ลองนี่
- เอากล้องมาทำไม - โรงเรียนน่ะสิ ให้ทำเรื่องเลือด
โอเค ทีนี้แอ๊คท่าเหมือนเจ็บมาก
- พร้อมยัง - พร้อม
เจ๋งเลย
ลมพัดแม่หกล้ม แม่เลือดออกด้วย
หมวกปลิวว่อนไปหมด
เขาเป็นนักข่าวสงครามไปแล้ว คุณโอเคนะ
ค่ะ ฉันล้มยังกะยายแก่เลย
- น่าอายมาก - พ่อ ดูรูปพวกนี้สิ
เรามีหลักฐานแล้ว เราฟ้องใครได้บ้างมั้ย
ไม่ได้ มีหนุ่มนิสัยดีคนนึงช่วยฉัน
มันพัดงี้พ่อ เป็นพายุหมุน
พ่อ ดูสิ
- ว้าว - เป็นทอร์นาโดเลย
เขาอยู่แถวนั้น เลยเอาพลาสเตอร์ให้ฉัน และส่งขึ้นแท็กซี่
หล่อมั้ย
หน้ามืดเลย
- ทำการบ้านหรือยังชาร์ลี - ทำไม่ได้ฮะ ผมไม่รู้ว่าทำไง
มา พ่อช่วย แล้วลูกต้องช่วยของพ่อนะ
รู้จักชื่อเขามั้ย
ส่งไวน์ไปให้สักขวดก็ได้นี่
ไวน์ถูกๆ น่ะ
คอน ยืนตรงนั้นเดี๋ยว รอเดี๋ยว
อยู่ตรงนั้นแป๊บเดียว ผมกำลังหาทาง...
ผมหาทางใช้ซูมอยู่
ได้แล้ว รอเดี๋ยว
ผมซูมได้แล้ว
เดี๋ยว อยู่ตรงนั้น ผมกำลังจะปรับโฟกัส
เลิศมาก
คุณสวยเหลือเกิน รู้ตัวมั้ยเนี่ย
ดูคุณสิ สวยจริงๆ เลย
มีอะไรเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไรนี่
- ท่านี้ดีแฮะ - ไม่ ไปไกลๆ
ผมซูมเป็นแล้ว เจอซูมแล้ว
พ่อ
- ว้า - แม่
ผมนอนไม่หลับ
เดี๋ยวผมมา อย่าหลับไปก่อนล่ะ
ใช้ได้นี่
แม่บ๊องไปแล้วเหรอ ลืมกล่องข้าวผม
เปล่า อยู่ข้างประตู มานี่มา
- ลูกเคี้ยวอะไร - เปล่าฮะ
คายออกมา อะไรน่ะ
- น่ารักจริง - แม่
ผมไม่อยากเป็นกระต่ายหน้าโง่
แค่การแสดงน่ะ มีกระต่ายตั้งเยอะ เป็นกระต่ายเจ๋งนะ
- แม่เป็นตัวป่วน - ลูกบอกแม่แล้ว
- รักแม่ฮะ - รักลูกจ้ะ นั่นอะไร
ขอบคุณครับ
บ๊ายบาย
สวัสดี นี่พอล มาร์เทล ฝากข้อความหลังเสียงบี๊บ ขอบคุณ
ฮัลโหล ฮัลโหล
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
คุณอยู่นี่
นี่คอนนี่ ซัมเนอร์ เราเจอกันวันลมแรงน่ะ
อ๋อ คนนั้น
เข่าเป็นไง ประคบน้ำแข็งหรือเปล่า
ประคบสิ ยกขาสูงๆ ด้วย เอ่ยมาเถอะ ทำทุกอย่าง
ค่อยยังชั่วขึ้นเยอะ ฉันแค่อยากโทรมาขอบคุณ
ฉันอยากขอที่อยู่คุณ เพราะฉันจะส่ง...
- คุณอยู่ไหน - อะไรนะ
กามว่า คุณอยู่ไหน
แกรนด์เซ็นทรัล ไม่ค่อยได้ยินคุณเลย
- มาหาผมสิ - อะไรนะ
มานั่งเล่นน่ะ ผมจะชงกาแฟให้
กาแฟเหรอ
- ก็ได้ - โอเค
เจอกัน บาย
บ้าเอ๊ย
ไม่ถึงกับพิการนี่นะ
- เรารับเมดิเคด บลูครอส... - ฉันไม่ได้ประกันสุขภาพ
ที่นี่เราไม่รับกรณีการกุศล
เป็นโจ๊กน่ะ
ดูนี่สิ แจ๊ค ลอนดอน
"ไอ้เขี้ยวขาว" พิมพ์ครั้งแรก ในปกกันฝุ่นดั้งเดิม
ผมซื้อมาแค่ 1 เหรียญ 50 เซ็นต์
- ราคาจริงเท่าไหร่ - มากกว่านั้น 4,000 เท่า
- พวกนั้นภาษาฝรั่งเศส - ฉันเคยเรียนฝรั่งเศสนะ
ฉันอยากถอดอะไรหรือเปล่าเหรอ
เสื้อโค้ทน่ะ คุณอยากถอดเสื้อโค้ทหรือเปล่า
ใช่สิ เสื้อโค้ท
ขอบคุณ
แต่ฉันอยู่นานไม่ได้นะ มีธุระต้องทำ
- ผมจะไปเอากาแฟ - โอเค
- เป็นภาษาไบรล์ - เบรล
ไบรล์น่ะ เขาเป็นคนฝรั่งเศส
หลับตาสิ
- อะไรนะ - หลับตาก่อน
"แม่ทำไก่ให้ผมกิน"
"ไก่ของแม่ทำให้ผมไอ"
"ผมอยากให้ตอนที่แม่ทำ"
"แม่ถอนขนมันเสียก่อน"
ไม่ได้อ่านงั้นซักหน่อย
"สนุกกับการทำอาหาร"
- ฉันกลับดีกว่า - เหรอ
กลับก่อนละนะ
เดินดีๆ อย่าหกล้มล่ะ
- ขอบคุณสำหรับกาแฟ - คุณไม่ได้ดื่มสักหน่อย
- ลินซี่ หวัดดี - คอนนี่
- ฉันจะเรียกให้นะคะ - ขอบใจ
เซอร์ไพร์สจริงๆ ดูคุณสิ
- หวัดดี บิล - หวัดดี คอนนี่
- ฉันมาขัดจังหวะมั้ย - ผมกำลังจะไปพอดี
- ผมจะส่งงบมาให้ดูนะ - ได้เลย ขอบใจ
- รับกาแฟมั้ยคะ - ไม่ละ ขอบใจ
ดีจัง
ไม่รู้ว่าคุณ จะแวะมาวันนี้
คุณหนาวสั่นเชียว อะไรน่ะ
ฉันผ่านมาแถวนี้ ก็เลยซื้อของขวัญให้คุณด้วย
ว้าว เนื่องในโอกาสอะไร
ไม่รู้สิ
ไซส์เอ็ม แต่เขาว่ามันใหญ่เท่าไซส์แอล
- ดูสิ - ไม่ต้องลองหรอก
ผมเป็นหัวหน้านะ อยากทำอะไรก็ทำได้
คุณคิดว่าไง
เดี๋ยวนะ รอแป๊บเดียว
ว่าไง
ตกลง ให้สายอื่นรอก่อนนะ
- คุณกำลังยุ่ง ฉันไปล่ะ - นั่ง
- ฉันไปล่ะ - อย่า นั่ง
เฮนรี่เหรอ ปัญหามันอยู่ตรงไหนล่ะ
เปล่า ผมไม่เคยได้รับ
งั้นเอามาให้ผม
ยังงี้ไม่ไหวนะ ผมมีรถบรรทุก 200 คัน ที่ใช้งานไม่ได้
งั้นก็เรียกประชุม ให้แฟรงค์ เบิร์นบาล์มเข้าประชุมด้วย
เพราะผมไม่ชอบหมอนี่ ผมสั่งอะไรแล้ว ผมต้องการให้เสร็จ
ผมก็ว่ายังงั้นแหละ
เอาล่ะ คุณทำอะไรอีก
- งานประมูล - เหรอ ติดต่อกับใคร
คนหน้าเดิม
ใคร
- บ๊อบ เกย์ลอร์ด - บ๊อบเหรอ
ถ้าคุณไถเงินเพื่อการกุศล จากบ๊อบได้ ก็เก่งเต็มทน
บอกผมหน่อย
อะไร
คุณคิดว่าไง ผมว่าใช้ได้นะ
- หวัดดี - หวัดดี
ฉันอีกแล้ว ซื้อมัฟฟิ่นมาฝาก
- เพลงอะไรน่ะ - ชอบมั้ย
ชอบ
เต้นรำกันมั้ย
- ตอนนี้เหรอ - ใช่
ก็ได้
- ขอเตือนก่อนนะ ฉันชอบนำ - แน่นอน คุณเป็นอเมริกันนี่
- คุณเคยทำแบบนี้มาแล้ว - ทำอะไร
คุณเคยมีแฟนกี่คนเนี่ย
สอง
- จริงหรือ - จะโกหกคุณทำไม
ไม่รู้สิ โกหกมั้ยล่ะ
ตาคุณน่าทึ่งมาก คุณไม่ควรจะหลับตาเลย แม้แต่ตอนกลางคืน
คุณน่าจะหาวิธีหลับแบบลืมตา
- ฉันจะฝึกก็แล้วกัน - แน่นะ
เดี๋ยวนะ
ฉันว่านี่มันผิดนะ
ไม่มีอะไรที่ผิด มีแต่สิ่งที่คุณทำ กับที่ไม่ทำ
ฉันทำไม่ได้
ฉันลืมเสื้อโค้ทไว้
- ฉันทำไม่ได้ - อะไรเหรอ
เป็นอะไร
ฉันทำไม่ได้ นี่มันผิด
- ตบผม - อะไรนะ
ตบผม
ตบผมสิ
- ไงเอ๊ด - ไงบ๊อบ
- ไม่ได้เจอกันซะนาน - ใช่สินะ
- อาทิตย์นี้ผมทำงานดึก - งั้นเหรอ ลูกชายเป็นไง
ใกล้จะวันเกิดอีกแล้ว
- กี่ขวบแล้ว - 9
โดนปล้นเลยสิท่า
อาทิตย์นี้ยัง
พูดถึงโดนปล้น ระวังคอนนี่ไว้ดีๆ ล่ะ
- เธอจะทำให้คุณต้องจำนองบ้าน - หมายความว่าไง
- เธอขอเงินบริจาค จากคุณไม่ใช่เหรอ - ไม่นี่
เห็นเธอบอกว่าคุยกับคุณ เรื่องงานประมูลของที่โรงเรียน
เปล่านี่
ผมเพิ่งกลับจากนอกเมือง อาจคุยกับแมกกี้ละมั้ง
ผมคงฟังผิดเอง
เราติดข้าวเย็นคุณหนึ่งมื้อนะ
ใช่
ลูกหลับแล้ว
เอาอะไรมั้ย
ไม่นะ ขอบคุณ
- งานหนักเหรอ - ไม่เชิง
คุณล่ะ วันนี้เป็นไง
ก็ดีนี่
อย่างที่คุณรู้แหละ
ไม่เอาอะไรแน่นะ
ไม่เอา
- คอน - คะ
คุณรักผมมั้ย
ทำไมจะไม่รักล่ะ
ถามอะไรบ๊องๆ
ผมว่า...
ผมคงรู้สึกบ๊องๆ น่ะ
เดี๋ยวผมตามขึ้นไป
โอเค
อ้อ ขอโทษค่ะ
เรามาทำอะไรที่นี่
กินมื้อเที่ยง
- ฉันไม่ควรทำเลย - ไม่ควรกินมื้อเที่ยงเหรอ
เปล่า กับคุณน่ะ
เราไปเถอะ
ฟังนะ
เห็นผู้ชายที่แย่งกันจ่ายเงินนั่นมั้ย
- เห็น - ถ้าคนที่อยู่ขวามือจ่าย...
เรากลับ ถ้าคนข้างซ้ายจ่าย...
เราอยู่
และผมจูบคุณ
ไม่นะ
เอามานี่
ผมชนะ
- อย่า - แย่หน่อยนะ
อย่าทำอย่างนี้ อย่า...
- มีที่ว่างมั้ย - มีสิ
เพลงเพราะ เพลงอะไรน่ะ
เพลง เอ่อ...
อาฟริกัน คิดว่านะ
ผมชอบแฮะ
เอ้า
ไปนอนดีกว่า
- ไปเถอะ - แช่น้ำกันก่อนนะ
- มันหนาว - อยู่นี่เถอะ
- อยู่กับผมก่อน - มันหนาว
ขึ้นกันเถอะ
กินข้าวกลางวันกันมั้ย
คุณว่างมั้ย
ฉันติดเรื่องหาทุน ต้องไปรับของประมูลด้วย
กินเร็วหน่อยก็ได้นะ เที่ยงตรงเป็นไง
เที่ยงเหรอ
ใช่
ฉันจะหิวตอนเที่ยงมั้ยเนี่ย
ไปพร้อมกันก็ได้
ผมจะรอ
- ฉันยังไม่พร้อม อย่างน้อยก็อีกชั่วโมง - ไม่เป็นไร ผมรอได้
- บ้าจัง - อะไร
ฉันเพิ่งนึกได้...
ฉันต้องไปทำหน้า ตอนเที่ยงครึ่ง ที่จอร์เจียน่าส์
งั้นเหรอ
คุณต้องสวยอยู่เสมอนี่
จอร์เจียน่าส์เหรอ
เปลืองเงินเปล่าๆ
แมนฮัตตัน
ร้านเสริมสวยชื่อจอร์เจียน่าส์
ใช่ ถูกต้อง ใช่ จอร์เจียน่าส์ ใช่แล้ว
ขอบคุณ
ฮัลโหล ผมโทรมายืนยันนัด ตอนเที่ยงครึ่ง
ซัมเนอร์...คอนนี่ ซัมเนอร์
เอส ยู เอ็ม เอ็น อี อาร์
เธอนัดเวลาอื่นไว้หรือเปล่า
ไม่ครับ ขอบคุณ
คอนนี่ พระเจ้า นั่นคอนนี่
คอนนี่
เทรซี่
- ฉันกำลังจะโทรหาเธอเลย - ใครๆ ก็พูดงี้...
ตอนฉันโทรถาม เรื่องชุดกระต่าย เธอรู้จักแซลลี่ จากศูนย์คุมกำเนิดนี่
- นานแล้วนะ - นานไป
- เธอดูน่าทึ่งมาก - จะไปไหนเหรอ
ฉันกำลังจะไปดูม่านหน้าต่างครัวน่ะ
เราจะหากาแฟกินกัน ไปด้วยกันสิ
- เอ้อ ฉันจะสายน่ะ - สำหรับม่านน่ะเหรอ
- มาเหอะ - โอเค
สวัสดี สบายดีมั้ย
ฉันต้องโทรศัพท์หน่อย
- ได้สิ - ผมขยับเก้าอี้ให้
- ใช้มือถือฉันก็ได้ - ใช่สินะ
ฉันเอง
คุณต้องไม่เชื่อแน่ ฉันอยู่ที่ร้านกาแฟหัวมุมถนน
ทำไมต้องเรียกฉันว่าแซลลี่ จากศูนย์คุมกำเนิดด้วย
ฟังราวกับฉัน เป็นพวกเดินแจกถุงยางเลย
ฉันปลีกตัวไม่ได้
รอฉันได้มั้ย
รอฉันนะ
ฉันเตือนกลอเรีย ให้เอาเสื้อซักแห้งตอนไปรับลูก
ชาร์ลีน่ารักมาก
ขอบคุณ
ฉันกินไม่ลง
- ขอกาแฟถ้วยนึง - งั้นกาแฟด้วยแล้วกัน
ขอโทษอีกที เข้าห้องน้ำหน่อย
หล่อนดูดีนะ
- คิดว่าหล่อนทำมามั้ย - จะทำทำไม หล่อนดูปิ๊งอยู่เลย
เดี๋ยวนี้เขาทำกันเร็ว ก่อนที่จะเหี่ยวน่ะ
เพื่อนฉันนั่งอยู่ข้างนอก
ชอบใช้ที่แปลกๆ นะ
ฉันเอง
- หล่อนไม่ใช่แบบนั้น หล่อนดีจะตาย - แหงอยู่แล้ว
นั่นล่ะยิ่งแย่ ทั้งดีทั้งหวานแหวว
และก้นยังตึง เหมือนสมัยเรียนเด๊ะ
เธอเล่นเทนนิสหรือเปล่า
ฉันไม่เรียกที่เล่นอยู่ ว่าเทนนิสหรอก
- มาแล้วเหรอ ฉันเริ่มจะเป็นกังวล - ฉันสบายดี
นึกว่าถูกอีตาหล่อหยดนั่น ลักตัวไปแล้ว
หล่อหยดไหน
ที่เคาน์เตอร์น่ะ เขาหล่อเริ่ดเชียว
- ฉันเลยอดเห็นเลย - กระดุมหลุดน่ะ
อ้อ ขอบใจ
นั่นไง
ฉันพอเห็นเสน่ห์นะ
ถ้าเขามองฉัน 2 ครั้ง ฉันยอมทอดร่างให้เลย
- เธอไม่หรอก - ทำไมจะไม่ล่ะ
สองเหตุผลไง อดัมและลูกๆ
พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้นี่
ฉันอาจจะแค่ทำเพื่อตัวเอง แค่เพื่อขยายโลกทัศน์
เหมือนเรียนปั้นดินเผา
- มีชู้ไม่เหมือนปั้นดินเผาหรอก - เหมือนสิ
เริ่มต้นอาจจะใช่ แล้วก็มีอะไรเกิดขึ้น...
อาจมีคนรู้เข้า หรือบางคนตกหลุมรัก แล้วก็จบเห่
มันจบเห่เสมอล่ะ
ไม่นะ
เมื่อไหร่เนี่ย
นานมาแล้ว
ฉันจะไม่ทำ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
คุณเพิ่งร่วมรักกับฉัน ที่ฟากโน้นเหรอเนี่ย
ใช่แล้ว
เราน่าจะจบตอนนี้นะ จะได้ไม่มีใครเจ็บปวด
ผมว่าถ้าจบตอนนี้ ผมจะเจ็บปวด
- ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องมีคนเจ็บงั้นเหรอ - อาจจะไม่
บางทีเราอาจเบื่อกันเสียก่อน
ฉันรึจะเบื่อคุณลง
คุณอยู่ในใจฉัน
เป็นหนึ่งเดียวในความคิด ยามตื่นทุกๆ เช้า
อยู่ในสมอง ก่อนฉันลืมตาด้วยซ้ำ
- คุณคิดถึงอะไร - แล้วแต่
ถ้าเป็นวันที่ไม่รู้ ว่าจะเจอคุณมั้ย ฉันก็จะกระวนกระวาย...
คิดหาข้ออ้างที่จะเข้าเมืองมาหาคุณ
แล้ววันที่รู้ว่าจะเจอล่ะ
วันเหล่านั้น...
ฉัน...
สงบและเกลียดตัวเอง
นี่คือสิ่งที่เรามีอยู่
ผมจะจัดการให้เรียบร้อยบ่ายนี้
เอ๊ด มีอะไร ดูท่าจะสำคัญ
ได้ยินว่าคุณ คุยกับดันบาร์แอนด์บริ้งค์ แล้วก็บริษัทอื่นด้วย
ได้ยินมาจากไหนล่ะ
ฟังนะ
ถ้าจะพูดว่า พวกเขาจีบผมละก็ คงจะใช่นะ
พักนี้หลายคนจีบคุณอยู่ หรือใครจีบใครกันแน่
คุณพูดถึงอะไร ผมคุยกับใครบางคน
- แล้วไง - เป็นเรื่องของความภักดี บิล
ผมให้คุณออกแล้ว ถ้าต้องการใบรับรองจากผมก็ได้นะ
ผมมีครอบครัวนะ เอ๊ด
ที่นี่เคยเป็นครอบครัวคุณ
นี่คุณสอนผม เรื่องครอบครัวหรือ
คุณไม่รู้อะไรสักอย่าง เกี่ยวกับมันเลย
ลองดูครอบครัวเฮงซวย ของตัวเองบ้างสิ
หัดแหกตาดูซะมั่งสิ
- เอ๊ด - แฟรงค์
ขอบคุณที่มาอย่างกะทันหัน
ส่วนตัวนะ ไม่ใช่ธุรกิจ
ไม่รู้ว่าคุณอยากยุ่ง เรื่องอย่างนี้หรือเปล่า
แต่ผมต้องการคนเชื่อใจได้
ผมอยากให้คุณสะกดรอยคน
ผมอยากให้คุณสะกดรอยเมียผม
- ไหม้แล้วแม่ - อะไรนะ
ไหม้แล้วฮะ ไก่น่ะ
ว้า
เดือดแล้วแม่ เดือดใหญ่แล้ว
ขอบใจจ้ะ
ระวัง ระวัง
ไก่แห้งไปหน่อย ขอโทษที
ก็ดีนี่
ผมต้องไปชิคาโก้พรุ่งนี้
- ไปนานมั้ย - อาจแค่คืนเดียว
เครื่องบินออกกี่โมง
8 โมง
เช้าเหรอฮะ
ลูกชายไดแอน เดรเยอร์ จะแต่งลูกสาวเอมี่ ลินน์
- ผมจะไม่แต่งงาน - ทำไมล่ะ
ผมเกลียดผู้หญิง
ลูกอาจเปลี่ยนใจนะ คนเราเปลี่ยนใจกันได้
ไม่ใช่ผม
- อะไรเหรอ - วันนี้ผมไล่บิล สโตนออก
- นั่นไง ที่กวนใจคุณ - ไม่เห็นกวนนะ
ไล่ออกเพราะอะไร
- เขาไม่น่าไว้ใจ - แปลว่าอะไรฮะ
- เขาชอบโกงคนอื่นเหรอฮะ - เปล่า
แต่ก็คล้ายๆ กัน
ผมไว้ใจเขาไม่ได้แล้ว
เผื่อคุณเจอดอลลี่ จะได้รู้ไว้
- อะไรเล่า - ฉันไม่อยากเชื่อคุณเลย
ผมทำอะไรเหรอ
ตายล่ะ
เร็วสิ
แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ
ลูกรัก เป็นไงบ้าง
- คงกังวลมากเลยสินะ - หยุด แม่ เดี๋ยวคนเห็น
โอเค
นี่พอล มาร์เทล ฝากข้อความหลังเสียงบี๊บ
แม่
ลูกควรจะเข้านอนแล้ว
- แม่ร้องไห้ - อ๋อ ลูก
แม่แค่เศร้านิดหน่อย มาเถอะ แม่จะพาไปนอน
เราไปนอนกันเถอะ
อย่าเศร้าเลยครับแม่ พรุ่งนี้พ่อก็กลับแล้ว
เขาชื่อพอล มาร์เทล
อยู่เลขที่ 433 ถนนเมอร์เซอร์ อพาร์ทเมนต์ 3
เธอไปหาเขาตอนกลางวัน
ปกติก็ตอนมื้อเที่ยง
อยู่สัก 2 ชั่วโมง อาจจะ 3
เขาไปดูหนังกันเหรอ
วันนั้นไป ไม่งั้นก็อยู่ที่อพาร์ทเมนต์เขา
"นครนิวยอร์ก"
รับสายสิ
นี่ คุณ
กุญแจล่ะ
เดี๋ยว อย่านะ
นั่นใคร บอกมานะ นั่นใคร
ใจเย็นๆ เดี๋ยว คุณทำอะไรของคุณ
มีกี่คน 5 เหรอ หรือว่า 10
ฉันเป็นอะไร สาววันจันทร์เหรอ ฉันจำผิดวันเหรอ
แค่เพื่อนน่ะ แค่เพื่อน
- คนโกหกตอแหล - ผมโกหกเหรอ
ฉันทำอย่างนี้ไม่ได้แล้ว
ก็ดี กลับไปชานเมืองไป๊ เรียนเทนนิส...
ทำอะไรน่ะ
- ไอ้บ้า - สบายใจแล้วสินะ
ไอ้บ้า
อย่า ฉันทำไม่ได้
พอล มันจบแล้ว
ฉันทำไม่ได้
- ฉันเกลียดคุณ - ผมรู้
หยุดนะ ฉันทำไม่ได้
- จะร่วมรักกับฉันเหรอ - อยากให้ทำมั้ยล่ะ
- อยากสิ - พูดสิ
- ร่วมรักกันเถอะ - พูดสิ
ร่วมรักกันเถอะ
ขอบคุณมาก
ขอบคุณ มากจริงๆ
ว่าไง
- คุณคือพอล มาร์เทลเหรอ - ใช่
อายุเท่าไหร่
คุณเป็นใคร
เอ๊ดเวิร์ด ซัมเนอร์
สามีคอนนี่
ขอผม...
เข้าไปได้มั้ย
ได้ เชิญเลย
- ดื่มอะไรมั้ย - เอาสิ
ผมมีสก๊อตช์ ว้อดก้า น้ำส้มคั้น...
ว้อดก้า
เย็นหรือเปล่า
เย็น
ผมใส่ช่องแข็งไว้
เหมือนที่บ้านผมเลย
บอกผมหน่อย คุณ...
พบเมียผมได้ไง
โดยบังเอิญ
บนถนน วันนั้นมีพายุ เธอหัวเข่าแตก แล้ว...
คุณนั่นเอง
เธอบอกคุณเหรอ
ใช่
ทุกอย่างเป็นไง
ก็ดีนะ ไม่เลวเลย
- นี่คือที่นัดพบเหรอ - ใช่
- เธอชอบเหรอ - ผมว่านะ ไม่เห็นบ่นนี่
คุณอยู่ในบ้านตลอด หรือออกไปข้างนอกด้วย
แล้วแต่ บางครั้งก็ไปข้างนอก
เธอชอบมั้ย
เธอชอบแถวนี้เหรอ
ก็ชอบ คงจะน่าตื่นเต้นกว่าชานเมือง
รู้มั้ยว่าเรา แต่งงานมา 11 ปี
เรามีลูกชาย
รู้ เธอบอกผม
เติมมั้ย
ได้ ขอบคุณ
ลูกคือเหตุผลที่เราย้ายไปชานเมือง
คอนนี่คิดว่ามันดีสำหรับลูก
เธอบอกว่าเป็นความคิดคุณ
คุยเรื่องผมกันด้วยเหรอ
หนังสือเยอะจริง
ใช่ ซื้อมาขายไปน่ะ
ไม่ยักรู้ ว่ามันทำงั้นได้
- เอามาจากไหน - ของขวัญ
จากเธอ
- เธอทำอย่างนี้ทำไมนะ - ไม่รู้สิ
อยากซื้ออะไรให้ผมมั้ง
เธอไม่ได้ซื้อ นี่ผมให้เธอ
- ผมทำไม่ได้ - อะไรนะ
ผมทำไม่ได้ ทำไม่ได้
ผมรู้สึกไม่สบาย ผมไม่...
ดื่มน้ำมั้ย
ผมรู้สึกไม่สบาย
ผมรู้สึก...
ผมไม่สบาย ผมรู้สึกไม่สบาย
ผมรู้สึก...
ผมรู้สึกไม่...
พระเจ้า
อย่าตายนะ
นี่พอล มาร์เทล ฝากข้อความหลังเสียงบี๊บ ขอบคุณ
นี่ฉันเอง
ฟังนะ
ฉันไม่อยากพูดฝากเครื่องหรอก
แต่เรื่องนี้ต้องจบ
ฉันทำต่อไปไม่ได้แล้ว
ฉันอยู่อย่างนี้ไม่ได้
ฉันเบื่อการโกหก ฉันทำร้ายครอบครัว
ฉันเสียใจ
ฉันหวังว่า...
ฉันไม่รู้ว่าหวังอะไร
ฉันเสียใจ
ข้อความได้ถูกลบแล้ว
คับมั้ย
ไม่
- จำท่อนโซโล่ได้นะ - ฮะ
ร้องให้แม่ฟังหน่อย
- ให้ช่วยมั้ย - ไม่ต้อง
ขอบใจ
คุณไปอยู่ไหนมา
เป็นอะไรหรือเปล่า
ลูกวิเศษมาก รู้มั้ย
- ลูกเยี่ยมมากใช่มั้ย - เยี่ยม
เยี่ยมมาก เยี่ยม
เยี่ยมจริงๆ
แม่ต้องช่วยเก็บของ ถึงบ้านจะไปจูบกู๊ดไนท์นะ
- ขอโทษเอ๊ด ผมอัดก้นคุณเข้าให้แล้ว - ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรเจอร์รี่
เช็คก่อนดีกว่า ว่ามันจะเปิดได้มั้ย
ไม่ ไม่เป็นไร
- เขาชนพ่อเหรอ - ใช่ เขาชน
เราแจ้งตำรวจได้มั้ยพ่อ
- ไม่อยากเช็คกระโปรงหลังแน่นะ - พรุ่งนี้
- แค่แป๊บเดียว - ไม่
พระช่วย
ดูพ่อซิ แล้วบอกแม่ว่าผิดปกติตรงไหน
อะไรเหรอ
รองเท้าพ่อ สีไม่เหมือนกัน
ที่รัก คุณดูแย่จัง
เมื่อคืนคุณเข้านอนหรือเปล่า ฉันตื่นขึ้นมาหาคุณด้วยนะ
เปล่า ผมแค่...
ไปสูดอากาศหน่อย
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไร
คุณชอบอยู่ที่นี่มั้ย
อะไรนะ ฉันชอบสิ
เราไม่ต้องอยู่ที่นี่ก็ได้ ย้ายกลับเข้าเมืองก็ได้
ที่รัก คุณเป็นอะไรเนี่ย
สบายดีหรือเปล่า
ดี ผมสบายดี
- คุณล่ะ - ฉันก็สบายดี
ทุกคนสบายดี และเราก็ไม่ย้ายไปไหน
ตำรวจมา แม่
- มาทำไมนะ - แม่ว่าไม่มีอะไรหรอก
ตำรวจนิวยอร์กนะ แม่
มิสซิสซัมเนอร์ ผมนักสืบดีน นี่นักสืบมิโรชนิค ตำรวจนครนิวยอร์ก
มีอะไรเหรอคะ
คุณรู้จักพอล มาร์เทลมั้ย
- ค่ะ แต่ไม่สนิทนัก ทำไมคะ - รู้มั้ยว่าเขาอยู่ไหน
ไม่รู้สิคะ
อยู่บ้านละมั้ง
รู้มั้ย ว่าบ้านเขาอยู่ไหน
โซโห ไม่ใช่เหรอคะ
มีชื่อและเบอร์โทรคุณ อยู่บนโต๊ะเขา
- เขาทำอะไรผิดหรือเปล่า - เราไม่ทราบ
ครอบครัวเขา แจ้งความคนหาย
ภรรยาไม่รู้ ว่าเขาอยู่ไหน
ไม่ยักรู้ ว่าเขาแต่งงานแล้ว
แยกกันอยู่น่ะ
คุณเจอเขา ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ก็ ไม่รู้สิ ตอบยาก
เขาเป็นคนค้าหนังสือ
ฉันรู้จักผิวเผิน ฉันแค่จะไปซื้อหนังสือจากเขา
- แล้วซื้อมั้ย - ยังค่ะ
คุณว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่า
ตอนนี้ยังพูดยาก
เรากำลังสืบอยู่
- ยังไงก็เถอะ ขอบคุณที่ให้เวลา - ขอบคุณค่ะ
ผมชอบลูกแก้วหิมะนี่จัง ลูกผมก็มี
- ถ้าได้ข่าวคุณมาร์เทล บอกผมด้วยล่ะ - ค่ะ
พ่อ วันนี้ตำรวจมาที่บ้านเราด้วย
ตำรวจเหรอ มาทำไมล่ะ
มีคนหาย
ก็คงมาเช็คเรื่อยเปื่อยน่ะ
ใครกัน
นั่งตรงๆ
- ใครกัน - คุณไม่รู้จักเขาหรอก
เขาขายหนังสือ
ฉันลืมไปแล้ว ว่าเจอเขาที่ไหน
เขาเป็นผู้ร้ายหรือฮะ
ทำไม ตร.ถึงอยากคุยกับคุณล่ะ
ฉันว่าเขามีชื่อกับเบอร์ฉัน
ทำไมถึงมีล่ะ
ฉันว่าฉันซื้อหนังสือกับเขา
- ระวังหน่อย ช้าๆ - ว่าไง ชาร์ลี
คิดถึงจังเลย น่าจะอยู่ใกล้กันกว่านี้
ขอขอบคุณพระองค์สำหรับอาหาร และที่พระองค์ให้เราได้รับใช้
และโปรดช่วยเราให้ เอื้อเฟื้อต่อผู้อื่น อาเมน
อาเมน
สวดดีมาก เอ๊ดเวิร์ด
ยอดมาก
ผมมีเรื่องเกี่ยวกับเอ๊ดเวิร์ด ที่ย่าไม่รู้
สวัสดี คุณซัมเนอร์
ขอโทษที่มารบกวนในวันหยุด ผม นักสืบดีน
- นี่นักสืบมิโรชนิค ตำรวจนิวยอร์ก - ครับ
เราอยากคุยกับคุณ 2-3 นาที
เอ่อ ได้สิ
- ชาร์ลี เราจะไปบนระเบียงกันนะ - ผมไปด้วยนะ
ไม่ได้จ้ะลูก เล่นกับป็อปปี้ไปก่อน เดี๋ยวพ่อกับแม่มา
ภรรยาคุณเล่าหรือเปล่าว่า เรามาที่นี่อาทิตย์ที่แล้ว
เกี่ยวกับพอล มาร์เทล
ครับ คนที่หายไปใช่มั้ย
เขาไม่หายแล้ว เราพบศพเขาเมื่อช่วงสุดสัปดาห์
พระเจ้า แย่จัง
พระเจ้าช่วย
จำได้มั้ย ว่าเจอคุณมาร์เทลที่ไหน คุณซัมเนอร์
- ฉันเคยบอกคุณแล้วนี่ - เปล่าครับ ไม่เคย
ขอโทษค่ะ
ฉันจำไม่ได้
งานหาทุนมั้ง
ระบุหน่อยได้มั้ย
จูเลียด
โรงเรียนดนตรี
- ผมรู้ว่าจูเลียดคืออะไร - คุณรู้สินะ ขอโทษค่ะ
คุณไปด้วยหรือเปล่า
ครับ ผมว่าผมไปนะ
งั้นคุณอาจจะเจอคุณมาร์เทล
เปล่านะ เท่าที่จำได้
คุณอาจจะจำเขาได้
ไม่นะ ผมไม่เคยเจอเขา
- ใช่เขามั้ย - ค่ะ ใช่
คุณเคยไปอพาร์ทเมนต์เขามั้ย
ไม่ค่ะ
ฉันรู้จักเขาแค่ผิวเผิน
- ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าทำไมเขามีเบอร์โทรฉัน - เขาอาจจะชอบคุณ
ผมว่าพอแค่นี้เถอะ
ถ้าไม่เคยไปอพาร์ทเมนต์เขา แล้วแถวนั้นล่ะ
- เคยไปมั้ย - ไม่
ไม่ หมายถึงไม่บ่อย...
หรือไม่เคย
ไม่เคย จำไม่ได้ด้วยว่าฉันไปโซโห ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
4 อาทิตย์ที่แล้ว
คุณได้ใบสั่ง ตรงหน้าอพาร์ทเมนต์มาร์เทล
อ้อ ใช่สินะ ฉันไปกินกาแฟ กับเพื่อนที่ร้านแถวๆ นั้น
ฉันลืมไป
- เทรซี่กับแซลลี่ - อ๋อใช่
นี่คุณ...
ภรรยาผมบอกทุกอย่างที่รู้แล้ว
ถ้าไม่รังเกียจ เราอยากกลับไปหาลูก
ได้เลย
- ผมให้นามบัตรคุณไว้แล้วกัน - ฉันมีแล้ว
ใช่สิ
- พักผ่อนให้สนุกนะ - เช่นกัน
ซัมเนอร์ค่ะ
โอ้ พระเจ้า
คอนนี่
หวัดดี เทรซี่
ฉันมารับเสื้อสูทไหม สำหรับคืนนี้
ฉันว่าจะใส่สีดำ
แล้วก็จะบริจาคมัน ให้คนอื่นสวยบ้างน่ะ
เราต้องเอาอะไรไปบ้าง นอกจากบุคลิกเก๋ไก๋ของเรา
- เป็นไงบ้าง - ดี
- ให้ช่วยมั้ย - ไม่ต้องค่ะ
ไวน์ขาวไม่เย็น ผมจะใส่ช่องแข็งไว้นะ
เตือนผมด้วย ว่ามันอยู่ในนั้น
คนส่วนใหญ่ดื่มไวน์แดงอยู่แล้ว
ฉันชอบมากเลย ที่ไหนบ้าง ที่พวกเธอยังไม่ได้ไป
บ้านโรเซนธอลส์ ขายได้ 795,000
- 6 ข้อเสนอใน 2 วัน - ตอนนี้ใครๆ ก็ประมูลปิดซอง
นายว่าที่นี่ราคาเท่าไหร่
ไม่รู้สิ ถ้าขายบ้าน แล้วจะไปไหนล่ะ
- ถ้าได้ราคาแบบนั้น ก็ต้องตาฮิติ - กรุงเทพ
คอนนี่ อันนี้มาจากไหน
ฟิจิ
จำได้มั้ย เจฟ ฉันขอให้คุณพาไปฟิจิ
แต่ได้ไปฮาวายแทน แล้วก็ได้แต่ตกปลาทุกวัน...
เกิดอะไรขึ้น เอ๊ดเวิร์ด
คุณทำอะไร
คุณทำร้ายเขาเหรอ
เอ๊ดเวิร์ด
คุณทำร้ายเขาเหรอ
คุณทำใช่มั้ย
พระเจ้า เอ๊ดเวิร์ด
บอกมาสิ
บอกฉันว่าคุณทำอะไร
ไม่ คุณบอกผมสิว่าคุณทำอะไร
คุณนอนกับเขา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า คุณโกหกผม
- ซ้ำแล้วซ้ำอีก ซ้ำแล้วซ้ำอีก - เอ๊ดเวิร์ด ขอที...
อย่าเพิ่งพูดกับผมตอนนี้
ผมให้ทุกอย่าง...
กับครอบครัวนี้
ทุกอย่าง
แล้วคุณทำยังไง
คุณโยนมันทิ้งหมด เหมือนไม่มีความหมาย
เพื่ออะไร
เพื่อไปนอนกับเด็ก
คิดว่าผมจะไม่รู้หรือ
ว่าผมจะไม่รู้สึกหรือ ผมรู้ตั้งแต่วันแรกเลย
เพราะผมรู้จักคุณดี คอนนี่ และผมโคตรเกลียดคุณเลย
ผมไม่ได้อยากฆ่าเขา ผมอยากฆ่าคุณ
พระเจ้า
เอ๊ดเวิร์ด พระเจ้า
พระเจ้า
แม่ ดูที่ผมทำสิ
ไม่เป็นไรลูก
ผมขอโทษครับแม่
มันเป็นอุบัติเหตุ มันเกิดกับใครก็ได้
ทำไมแม่ยังไม่นอน
ไม่รู้สิ
ชาร์ลี มองแม่สิ
แม่อยากให้ลูกรู้ว่า...
แม่รักลูก ยิ่งกว่าอะไรในโลก
และแม่อยากให้ลูกรู้ว่า ทั้งพ่อและแม่...
จะรักลูกเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นยังไง
- รู้มั้ย - รู้ครับ
ไปลูก
ไปจัดเตียง แล้วเข้านอนกันดีมั้ย
ดีมาก ลูกรัก
"วินดี้ ซิตี้"
"คอน ถ้าคุณเจออย่าเปิดมัน..."
"จนกว่าจะครบรอบแต่งงาน 25 ปี เอ๊ดเวิร์ด 1997 ชิคาโก"
"แด่ภรรยาแสนสวย"
"ส่วนที่ดีที่สุด ของทุกวัน"
หรือคุณจะขึ้นมาล้างแผลก็ได้นะ
มาน่า ผมไม่ใช่ฆาตกรมือขวานหรอก
แท็กซี่
ขอบคุณ
เราจะทำยังไงดี
ฉันกลัวจัง
ผมจะมอบตัว
อย่านะ
ไม่ได้
เราจะต้องฝ่าฟันมันไปให้ได้
เราจะฟันฝ่ามันไปทีละวัน
จะไม่มีใครรู้
เรารู้
3200, 3500, 3800, 4000...
42, 45, 4800
เราหายตัวไปก็ได้
เราหาเงินสักก้อน
ขายทุกอย่าง แล้วก็ไปจากประเทศนี้
ซินยอริต้า
เม็กซิโก
ไม่ดีเหรอ
เราจะหาบ้านเล็กๆ ริมหาด
เปลี่ยนชื่อ
ใครๆ ก็ทำกันทั้งนั้น
แล้วจะบอกชาร์ลีว่าไง
บอกว่ามันเป็นการผจญภัย
เราจะตกปลาทั้งวัน
หัดเล่นกีตาร์
ผมจะกล่อมคุณจนหลับทุกคืน
เราจะใช้ชีวิตที่เหลือ ที่หาดนั้น
แล้วตอนจะตาย เราก็ว่ายออกไปในทะเล
คุณว่าไง
เข้าท่าดี
"ตำรวจ"
[Thai]